۱۴ علت درد پای چپ در زنان؛ چه زمانی خطرناک است؟

درد پای چپ در زنان یک بیماری مشخص نیست و بیشتر علت‌های آن با درد پای راست تفاوتی ندارند. محل شروع درد، ناگهانی یا تدریجی‌بودن آن، ارتباط با حرکت و وجود تورم، گرمی، تغییر رنگ، بی‌حسی یا ضعف برای تشخیص اهمیت بیشتری از چپ‌بودن پا دارند.

درد و تورم ناگهانی یک‌طرفه ساق یا ران باید همان روز برای رد ترومبوز ورید عمقی بررسی شود. اگر این علائم با تنگی نفس، درد قفسه سینه، سرفه خونی، سرگیجه شدید یا غش همراه باشند، با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید.

در این مقاله منظور از «پا» کل اندام تحتانی از لگن تا انگشتان است. مشخص‌کردن اینکه درد در ران، پشت زانو، ساق، مچ، پاشنه یا کف پا قرار دارد، دامنه علت‌های احتمالی را بسیار محدودتر می‌کند.

14 علت درد پای چپ در زنان

چه زمانی درد پای چپ خطرناک است؟

نشانهاقدام مناسب
تورم ناگهانی یک پا همراه با درد، گرمی یا قرمزی و تغییر رنگارزیابی پزشکی در همان روز برای رد لخته وریدی
درد و تورم پا همراه با تنگی نفس، درد قفسه سینه، سرفه خونی یا غشتماس فوری با اورژانس ۱۱۵
درد شدید و ناگهانی همراه با سردی، رنگ‌پریدگی یا کبودی پا، بی‌حسی یا ضعف حرکتتماس فوری با اورژانس؛ احتمال کاهش حاد خون‌رسانی شریانی
پوست دردناک، گرم و متورم همراه با گسترش قرمزی، تب یا بدحالیارزیابی فوری از نظر عفونت
درد پس از ضربه شدید، تغییر شکل پا، زخم باز یا ناتوانی در تحمل وزنمراجعه فوری به مرکز درمانی
درد کمر و پا همراه با ضعف روبه‌افزایش، بی‌اختیاری یا بندآمدن ادرار و بی‌حسی اطراف ناحیه تناسلیارزیابی اورژانسی ستون فقرات و اعصاب

وجود یک یا چند عامل خطر مانند جراحی یا شکستگی اخیر، بی‌حرکتی، گچ‌گرفتگی، سفر طولانی، سابقه لخته، سرطان، بارداری، دوره پس از زایمان یا مصرف داروهای حاوی استروژن احتمال DVT را بیشتر می‌کند. برای مراجعه منتظر ظاهرشدن تمام علائم نمانید.

آیا چپ‌بودن درد در زنان معنای خاصی دارد؟

کشیدگی عضله، آسیب مفصل، سیاتیک و بیشتر مشکلات کف پا می‌توانند هر دو سمت را درگیر کنند. درد فقط در سمت چپ معمولاً به این معناست که همان سمت بیشتر تحت فشار قرار گرفته یا ساختار عضلانی، مفصلی، عصبی یا عروقی آن درگیر شده است.

در زنان چند عامل احتمال بعضی تشخیص‌ها را تغییر می‌دهند:

  • بارداری و ماه‌های نخست پس از زایمان احتمال تشکیل لخته را افزایش می‌دهند. تورم یک‌طرفه همراه با درد یا گرمی نباید صرفاً به بارداری نسبت داده شود.
  • قرص‌های ترکیبی جلوگیری از بارداری، بعضی روش‌های پیشگیری حاوی استروژن و درمان جایگزینی هورمونی از عوامل خطر لخته‌اند. این داروها را خودسرانه قطع نکنید، اما مصرف آنها را هنگام ارزیابی درد پا به پزشک اطلاع دهید.
  • کفش نامتناسب یا پاشنه‌بلند می‌تواند درد پنجه، شست، پاشنه یا مچ را تشدید کند، ولی توضیح مناسبی برای تورم ناگهانی ساق یا درد منتشر از ران تا پایین پا نیست.
  • سندرم می–ترنر یکی از معدود وضعیت‌هایی است که به‌دلیل شکل قرارگیری رگ‌های لگنی، بیشتر ورید ایلیاک سمت چپ را درگیر می‌کند.

دردی که از لگن یا کشاله ران شروع می‌شود و ارتباط منظمی با قاعدگی یا علائم لگنی دارد نیز ممکن است به ارزیابی زنان نیاز داشته باشد؛ به‌ویژه اگر با خون‌ریزی غیرعادی یا درد لگنی همراه باشد.

۱۴ علت مهم درد پای چپ در زنان

این فهرست چهارده گروه مهم از علت‌ها را پوشش می‌دهد و جای تشخیص فردی را نمی‌گیرد. گاهی بیش از یک عامل، مانند آرتروز زانو و ضعف عضله یا دیسک کمر و تغییر الگوی راه‌رفتن، هم‌زمان وجود دارد.

علت‌های عضلانی، استخوانی و مفصلی

۱. کشیدگی، اضافه‌بار یا گرفتگی عضله

افزایش ناگهانی پیاده‌روی یا ورزش، دویدن، بالا‌رفتن مکرر از پله، بلندکردن بار یا یک حرکت نامناسب می‌تواند عضلات ران، پشت ران یا ساق را درگیر کند. درد معمولاً پس از فعالیت آغاز می‌شود و با انقباض، کشش یا فشار روی عضله افزایش می‌یابد.

گرفتگی عضله به‌صورت انقباض ناگهانی و سفت‌شدن عضله ظاهر می‌شود. گرفتگی‌های مکرر، بدون محرک مشخص یا همراه با تورم، تغییر رنگ، ضعف یا بی‌حسی نیازمند بررسی‌اند و نباید خودکار به کم‌آبی یا کمبود یک ویتامین نسبت داده شوند.

۲. آسیب تاندون یا رباط

پیچ‌خوردگی مچ، التهاب تاندون‌ها و آسیب تاندون آشیل از علت‌های درد یک‌طرفه‌اند. درد آشیل در پشت مچ و بالای پاشنه احساس می‌شود و معمولاً با دویدن، پریدن یا بلندشدن روی پنجه تشدید می‌شود. احساس صدای ناگهانی، فرورفتگی در مسیر تاندون یا ناتوانی در بلندشدن روی پنجه نیازمند ارزیابی سریع است.

۳. شکستگی یا آسیب ناشی از فشار مکرر

شکستگی همیشه پس از یک ضربه شدید رخ نمی‌دهد. افزایش ناگهانی حجم تمرین یا راه‌رفتن طولانی می‌تواند آسیب فشاری استخوان ایجاد کند. درد نقطه‌ای روی استخوان که با تحمل وزن بیشتر می‌شود، تورم موضعی یا ناتوانی در راه‌رفتن از نشانه‌های قابل‌بررسی است.

در زنان یائسه، مبتلایان به پوکی استخوان یا افرادی که کورتون طولانی‌مدت مصرف می‌کنند، درد استخوانی پس از ضربه‌ای ظاهراً خفیف نیز اهمیت بیشتری دارد.

۴. بیماری‌های مفصل ران، زانو یا مچ

آرتروز، التهاب مفصل، آسیب مینیسک یا رباط و بعضی بیماری‌های روماتیسمی می‌توانند درد یک‌طرفه ایجاد کنند. درد آرتروز بیشتر با فعالیت، پله یا برخاستن از صندلی تشدید می‌شود؛ تورم واضح، خشکی طولانی صبحگاهی یا درگیری چند مفصل احتمال یک بیماری التهابی را مطرح می‌کند.

درد مفصل ران همیشه در کنار لگن احساس نمی‌شود و گاهی به کشاله ران، جلوی ران یا زانو انتشار پیدا می‌کند. برای بررسی اختصاصی زانو می‌توانید راهنمای درد و آرتروز زانو را بخوانید.

۵. مشکلات موضعی کف پا و انگشتان

التهاب فاشیای کف پا، صافی کف پای علامت‌دار، بونیون، پینه، فشردگی عصب در مچ و کفش نامتناسب می‌توانند درد را فقط در یک پا ایجاد کنند.

درد فاشیای کف پا معمولاً در زیر پاشنه احساس می‌شود و در چند قدم نخست پس از بیدارشدن یا استراحت بیشتر است. مشاهده «خار پاشنه» در عکس به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که خار علت درد است؛ بسیاری از خارهای استخوانی بدون علامت‌اند. محل دقیق حساسیت و الگوی درد از نام گزارش رادیولوژی مهم‌تر است.

۶. کیست بیکر

کیست بیکر تجمع مایع در پشت زانو است و می‌تواند احساس فشار، برجستگی، سفتی یا درد پس از راه‌رفتن ایجاد کند. این کیست معمولاً در ارتباط با مشکلی داخل مفصل مانند آرتروز، التهاب یا آسیب زانو شکل می‌گیرد.

پارگی کیست می‌تواند باعث درد و تورم ناگهانی ساق شود و ظاهری شبیه DVT ایجاد کند. این دو وضعیت فقط از روی علائم در خانه قابل‌تفکیک نیستند.

۷. اختلاف طول، بدراستایی یا توزیع نامتقارن فشار

اختلاف واقعی یا عملکردی طول پا، زانوی پرانتزی یا ضربدری، محدودیت مفصل و کجی لگن می‌توانند الگوی ایستادن و راه‌رفتن را تغییر دهند و فشار بیشتری به یک سمت وارد کنند. وجود هم‌زمان اختلاف ظاهری و درد ثابت نمی‌کند که کوتاهی پا علت درد است.

اندازه‌گیری با متر، مقایسه مچ‌ها در حالت خوابیده یا امتحان خودسرانه کفی برای تشخیص کافی نیست. تفاوت واقعی طول و راستای اندام با معاینه ایستاده و در صورت نیاز رادیوگرافی استاندارد بررسی می‌شود. جزئیات این ارزیابی در صفحه اختلاف طول پا و روش‌های درمان آن توضیح داده شده است.

علت‌های عصبی

۸. سیاتیک و درگیری ریشه عصبی کمر

سیاتیک معمولاً درد تیرکشنده، سوزشی یا برقی است که از کمر یا باسن به پشت یا کنار ران و ساق انتشار می‌یابد. گزگز، بی‌حسی و ضعف نیز ممکن است همراه آن باشند. سرفه، عطسه، نشستن یا بعضی حرکات کمر می‌توانند درد را تشدید کنند.

هر درد پا ناشی از «دیسک کمر» نیست و مشاهده بیرون‌زدگی دیسک در MRI نیز بدون تطابق با مسیر درد و معاینه عصبی، علت علائم را مشخص نمی‌کند.

۹. نوروپاتی محیطی یا گیر افتادن یک عصب

دیابت، بعضی داروها و بیماری‌های عصبی می‌توانند درد سوزشی، گزگز، بی‌حسی یا کاهش حس ایجاد کنند. نوروپاتی‌های عمومی اغلب هر دو پا را درگیر می‌کنند، درحالی‌که فشردگی یک عصب در کمر، اطراف زانو، ساق یا تونل تارس مچ می‌تواند فقط در پای چپ علامت ایجاد کند.

محل اختلال حس، ضعف عضلات و تغییر رفلکس‌ها در معاینه به مشخص‌شدن عصب درگیر کمک می‌کنند. ضعف تازه یا روبه‌افزایش نباید فقط با مسکن پوشانده شود.

علت‌های وریدی و شریانی

۱۰. نارسایی مزمن وریدی و واریس

در نارسایی وریدی، بازگشت خون از پا به سمت قلب به‌خوبی انجام نمی‌شود. درد معمولاً مبهم و همراه با سنگینی، خستگی، ورم مچ یا رگ‌های برجسته است؛ با ایستادن طولانی بدتر می‌شود و با استراحت و بالابردن پا کاهش می‌یابد.

این الگوی تدریجی با تورم ناگهانی DVT یکسان نیست. افزایش ناگهانی درد یا ورم در فرد مبتلا به واریس همچنان باید جداگانه بررسی شود.

۱۱. ترومبوز ورید عمقی یا DVT

در DVT لخته در یکی از وریدهای عمقی ساق، ران یا لگن تشکیل می‌شود. درد یا حساسیت یک‌طرفه، تورم، گرمی و قرمزی یا تیره‌شدن پوست از علائم شناخته‌شده‌اند، اما شدت و ترکیب علائم در همه افراد یکسان نیست.

جراحی یا شکستگی اخیر، کم‌تحرکی، سفر طولانی، بارداری و دوره پس از زایمان، مصرف استروژن، سرطان، سابقه شخصی یا خانوادگی لخته و بعضی اختلالات انعقادی احتمال DVT را افزایش می‌دهند. فشار دادن ساق، کشیدن پنجه پا یا مقایسه ظاهری دو پا نمی‌تواند وجود لخته را تأیید یا رد کند.

۱۲. سندرم می–ترنر

در شکل رایج سندرم می–ترنر، شریان ایلیاک راست روی ورید ایلیاک مشترک چپ فشار وارد می‌کند و بازگشت وریدی پای چپ را مختل می‌سازد. این ساختار در بسیاری از افراد هیچ علامتی ندارد؛ زمانی اهمیت بالینی پیدا می‌کند که با درد، سنگینی، تورم پای چپ، نارسایی وریدی یا DVT ایلیوفمورال همراه شود.

وجود درد پای چپ به‌تنهایی برای تشخیص این سندرم کافی نیست. تورم مداوم و توضیح‌داده‌نشده کل پا، DVT وسیع سمت چپ یا عود علائم وریدی می‌تواند پزشک را به بررسی رگ‌های لگنی هدایت کند.

۱۳. بیماری شریان محیطی و ایسکمی حاد اندام

تنگی تدریجی شریان‌ها می‌تواند هنگام راه‌رفتن باعث درد، سنگینی یا گرفتگی عضلات ساق شود که با توقف فعالیت کاهش می‌یابد. سردتر بودن یک پا، نبض ضعیف، تغییر رنگ و زخمی که دیر ترمیم می‌شود نیز به نفع اختلال خون‌رسانی شریانی‌اند. سیگار، دیابت، فشارخون و چربی خون احتمال این بیماری را افزایش می‌دهند.

انسداد ناگهانی شریان مسئله متفاوت و اورژانسی است. درد شدید و ناگهانی همراه با سردی، رنگ‌پریدگی، بی‌حسی، ضعف یا ناتوانی در حرکت پا به درمان فوری برای حفظ اندام نیاز دارد.

علت‌های عفونی

۱۴. عفونت پوست، مفصل یا استخوان

سلولیت عفونی پوست معمولاً با درد، گرمی، تورم و قرمزی روبه‌گسترش همراه است و ممکن است تب یا بدحالی ایجاد کند. زخم، ترک پوستی، دیابت، اختلال گردش خون و ضعف سیستم ایمنی احتمال آن را بیشتر می‌کنند.

مفصل بسیار دردناک، داغ و متورم، به‌ویژه همراه با تب یا محدودیت شدید حرکت، باید از نظر عفونت مفصل بررسی شود. عفونت استخوان نیز می‌تواند پس از زخم عمیق، جراحی یا انتشار عفونت ایجاد شود. آنتی‌بیوتیک باقی‌مانده در خانه یا داروی گیاهی جای ارزیابی این وضعیت‌ها را نمی‌گیرد.

آیا درد پای چپ با قلب ارتباط دارد؟

درد منفرد پای چپ، برخلاف درد قفسه سینه یا انتشار درد به بازو و فک، علامت معمول حمله قلبی نیست. ارتباط مهم‌تر از مسیر بیماری‌های عروقی شکل می‌گیرد: بیماری شریان محیطی بر اثر تصلب شرایین ایجاد می‌شود و می‌تواند نشان‌دهنده افزایش خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی در سایر نقاط بدن باشد.

از سوی دیگر، درد و تورم پا همراه با تنگی نفس یا درد قفسه سینه می‌تواند نشانه حرکت لخته به ریه باشد. این وضعیت آمبولی ریه نام دارد و به ارزیابی اورژانسی نیاز دارد.

علت درد پای چپ چگونه تشخیص داده می‌شود؟

یک آزمایش واحد برای تمام دردهای پا وجود ندارد. پزشک ابتدا محل شروع و مسیر انتشار درد، زمان آغاز، سابقه ضربه یا فعالیت، ارتباط با راه‌رفتن و استراحت، تورم، تغییر رنگ یا دما، تب، علائم کمر، بی‌حسی و ضعف را بررسی می‌کند. بارداری، زایمان اخیر، داروهای هورمونی، جراحی، بی‌حرکتی، بیماری‌های زمینه‌ای و سابقه لخته نیز می‌توانند مسیر بررسی را تغییر دهند.

دیدگاه دکتر مطلبی‌زاده

در ارزیابی دکتر نادر مطلبی‌زاده، چپ یا راست بودن درد به‌تنهایی نوع تصویربرداری یا درمان را تعیین نمی‌کند. محل دقیق درد، مسیر انتشار، وضعیت مفاصل، قدرت و حس اندام، نبض‌ها، تورم، راستای پا و اثر مشکل بر راه‌رفتن باید کنار یکدیگر سنجیده شوند. تصویربرداری زمانی ارزشمند است که به یک سؤال تشخیصی مشخص پاسخ دهد یا تصمیم درمانی را تغییر دهد.

براساس یافته‌های معاینه، بررسی‌های زیر ممکن است انتخاب شوند:

  • در احتمال DVT، سونوگرافی داپلکس آزمایش تصویربرداری اصلی است. آزمایش D-dimer در افراد منتخب و براساس احتمال بالینی برای رد یا ادامه بررسی به کار می‌رود.
  • رادیوگرافی برای شکستگی، بعضی مشکلات مفصلی و بررسی استخوان مفید است. در احتمال اختلاف طول یا بدراستایی، رادیوگرافی ایستاده تمام‌قد اطلاعات دقیق‌تری می‌دهد.
  • MRI برای همه دردهای پا لازم نیست و در بررسی انتخابی بافت نرم، آسیب فشاری استخوان، مفصل یا ریشه عصبی استفاده می‌شود.
  • ارزیابی نبض، شاخص مچ پا به بازو و سونوگرافی عروق در احتمال بیماری شریانی کاربرد دارند.
  • آزمایش خون زمانی درخواست می‌شود که عفونت، التهاب، بیماری متابولیک یا علت سیستمیک مشخصی مطرح باشد.

برای درد خفیف چه کاری می‌توان انجام داد؟

اگر درد پس از فعالیت مشخصی ایجاد شده، خفیف است و هیچ‌یک از علائم خطر وجود ندارد، این اقدامات کم‌خطرند:

  • فعالیت تشدیدکننده را موقتاً کاهش دهید، ولی بدون دلیل در تخت نمانید.
  • حرکت سبک را تا حدی که درد تیز یا روبه‌افزایش ایجاد نمی‌کند ادامه دهید.
  • برای آسیب تازه عضلانی یا مفصلی، سرمای پوشیده‌شده با پارچه را کوتاه‌مدت روی محل قرار دهید.
  • در درد کف پا از کفشی استفاده کنید که اندازه مناسب و حمایت کافی داشته باشد.
  • زمان شروع، محل درد، عوامل تشدیدکننده و علائم همراه را یادداشت کنید؛ این اطلاعات در معاینه ارزشمندند.

برای درد نامشخص، مصرف خودسرانه رقیق‌کننده خون، آنتی‌بیوتیک، کورتون، مکمل یا ترکیب چند مسکن مناسب نیست. در بارداری، بیماری کلیه یا کبد، سابقه زخم معده و مصرف داروهای ضدانعقاد، حتی انتخاب مسکن بدون نسخه نیز باید با پزشک یا داروساز هماهنگ شود.

دردی که روند واضح بهبود ندارد، مرتب عود می‌کند، خواب یا راه‌رفتن را مختل کرده یا با تورم، قفل‌شدن مفصل، بی‌حسی یا ضعف همراه است، به معاینه نیاز دارد. درد شبانه روبه‌افزایش همراه با کاهش وزن ناخواسته، تب یا سابقه سرطان نیز نباید به گرفتگی ساده نسبت داده شود.

اگر منشأ درد روشن نیست، پزشک عمومی یا متخصص داخلی می‌تواند ارزیابی اولیه را انجام دهد. آسیب، درد مفصل، بدراستایی و لنگش بیشتر در حوزه ارتوپدی قرار می‌گیرند؛ تورم و تغییرات عروقی به بررسی عروق و درد منتشر همراه با اختلال حس یا قدرت به ارزیابی عصبی یا ستون فقرات نیاز دارد.

چه زمانی ارزیابی در مرکز ما مرتبط است؟

حوزه مرتبط مرکز ما دردهایی است که با لنگش، اختلاف طول واقعی یا ظاهری، انحراف محور پا، محدودیت مفصل یا سابقه شکستگی و جراحی اندام همراه‌اند. در این موارد، ارزیابی با مشاهده ایستادن و راه‌رفتن، بررسی دامنه حرکت مفاصل، راستای اندام و در صورت نیاز رادیوگرافی ایستاده تمام‌قد انجام می‌شود.

اگر علت درد عروقی، عفونی یا عصبی اورژانسی باشد، رسیدگی همان حوزه بر ارزیابی اختلاف طول یا محور اولویت دارد. همچنین اگر علاوه بر درد، در حال بررسی جراحی افزایش قد هستید، درد یک‌طرفه، تورم، علائم عصبی و سابقه لخته را باید پیش از تعیین کاندیداتوری و انتخاب روش به تیم پزشکی اطلاع دهید.

بازبینی پزشکی

بازبین پزشکی این مقاله: دکتر نادر مطلبی‌زاده، متخصص جراحی استخوان و مفاصل (ارتوپدی).

منابع

2 دیدگاه دربارهٔ «۱۴ علت درد پای چپ در زنان؛ چه زمانی خطرناک است؟»

  1. سلام آقای دکتر من زیادی با گوشی کار میکنم گردنم درد میگیره با دست چپم
    دو شب پیش یهویی دست چپم بی حس شد با درد
    ولی از دیروز روی انگشت کوچیکه دومی پام درد میکنه ب طوری ک تو راه رفتن مشخص هست دلیل این چی میتونه باشه ؟

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا