رادیوگرافی یا عکس‌برداری چیست و چگونه انجام می‌شود؟

رادیوگرافی یا عکس ساده روشی است که با مقدار کنترل‌شده‌ای از اشعه ایکس، تصویری دوبعدی از داخل بدن ایجاد می‌کند. این روش سریع و معمولاً بدون درد است و بیشترین کاربرد آن در بررسی شکستگی، دررفتگی، راستای استخوان‌ها، وضعیت مفاصل، قفسه سینه و دندان‌هاست.

MRI روش متفاوتی است. در این تصویربرداری از میدان مغناطیسی و امواج رادیویی استفاده می‌شود و خبری از اشعه یون‌ساز نیست. MRI بافت‌هایی مانند رباط، مینیسک، تاندون، غضروف، نخاع و اعصاب را بهتر از عکس ساده نشان می‌دهد، اما لزوماً جایگزین رادیوگرافی نیست.

اگر برای تصویربرداری ارجاع شده‌اید، تصاویر و گزارش‌های قبلی را همراه ببرید. احتمال بارداری را پیش از رادیوگرافی و هر وسیله پزشکی، ایمپلنت یا جسم فلزی داخل بدن را پیش از MRI اعلام کنید. نوع بررسی را نیز بدون مشورت پزشک از رادیوگرافی به MRI یا برعکس تغییر ندهید؛ هر روش برای پاسخ به سؤال متفاوتی انتخاب می‌شود.

تفاوت رادیوگرافی، رادیولوژی و اشعه ایکس

اشعه ایکس نوعی پرتو الکترومغناطیسی یون‌ساز است. رادیوگرافی به فرایند ثبت تصویر با استفاده از این پرتو گفته می‌شود و «عکس ساده» یا X-ray نام رایج همان بررسی است.

رادیولوژی معنای گسترده‌تری دارد و رشته پزشکی مرتبط با تصویربرداری و تفسیر تصاویر است. رادیوگرافی، CT، MRI، سونوگرافی و برخی روش‌های دیگر در حوزه رادیولوژی قرار می‌گیرند، اما فناوری یکسانی ندارند.

رادیولوژیست پزشکی است که برای انتخاب، نظارت و تفسیر روش‌های تصویربرداری آموزش تخصصی دیده است. کارشناس رادیولوژی بیمار را آماده و تصویر را ثبت می‌کند. پزشک معالج نیز گزارش و تصاویر را همراه با علائم، معاینه و سابقه بیمار در تصمیم درمانی به کار می‌برد.

رادیوگرافی چگونه تصویر ایجاد می‌کند؟

دستگاه، پرتو باریکی از اشعه ایکس را به ناحیه موردنظر می‌تاباند. بخشی از پرتو در بافت‌های بدن جذب می‌شود و مقدار باقی‌مانده به آشکارساز دیجیتال می‌رسد. رایانه با توجه به میزان پرتو عبورکرده تصویر را می‌سازد.

استخوان و فلز معمولاً سفید یا بسیار روشن دیده می‌شوند، زیرا مقدار بیشتری از پرتو را جذب می‌کنند. بافت نرم در طیفی از خاکستری و هوا به رنگ سیاه ظاهر می‌شود. سفید یا تیره‌بودن یک نقطه به‌تنهایی نشانه بیماری نیست؛ محل، شکل، تراکم، تقارن و ارتباط ساختارها باید بررسی شوند.

بدن سه‌بعدی است، اما عکس ساده تصویر دوبعدی تولید می‌کند. ممکن است ساختارهای مختلف روی یکدیگر بیفتند و شکستگی یا جابه‌جایی در یک جهت پنهان بماند. به همین دلیل معمولاً تصویر از بیش از یک زاویه ثبت می‌شود.

رادیوگرافی چه چیزهایی را نشان می‌دهد؟

در ارتوپدی، عکس ساده برای مشاهده شکستگی، دررفتگی، راستای استخوان و مفصل، تغییر شکل اندام، آرتروز، بعضی ضایعات استخوانی و وضعیت پلاک، پیچ، میله یا پروتز کاربرد دارد. تصاویر دوره‌ای نیز امکان مقایسه وضعیت شکستگی یا محل برش استخوان را در طول زمان فراهم می‌کنند.

رادیوگرافی قفسه سینه برای بررسی ریه‌ها، قلب و بعضی مشکلاتی مانند عفونت یا تجمع مایع درخواست می‌شود. تصاویر دندان و فک نیز در تشخیص پوسیدگی، وضعیت ریشه، استخوان فک و دندان نهفته کاربرد دارند. عکس شکم در شرایط انتخاب‌شده اطلاعات مفیدی می‌دهد، اما برای بسیاری از مشکلات شکمی روش‌های دیگری مناسب‌ترند.

محدودیت عکس ساده

رباط‌ها، تاندون‌ها، عضلات، مینیسک، غضروف مفصلی، نخاع و اعصاب در رادیوگرافی ساده به‌خوبی دیده نمی‌شوند. بعضی شکستگی‌های ظریف، استرسی یا پنهان نیز ممکن است در تصویر اولیه مشخص نباشند.

برای مثال، پارگی مینیسک یا رباط صلیبی مستقیماً در عکس ساده دیده نمی‌شود. رادیوگرافی می‌تواند شکستگی همراه، راستای مفصل یا تغییرات استخوانی را نشان دهد، اما برای بررسی خود رباط یا مینیسک معمولاً MRI اطلاعات بیشتری ارائه می‌کند.

طبیعی‌بودن عکس اولیه تمام آسیب‌ها را رد نمی‌کند. اگر درد موضعی، تورم، ناتوانی در تحمل وزن یا یافته‌های غیرطبیعی معاینه ادامه داشته باشند، پزشک ممکن است تصویر تکراری، CT یا MRI درخواست کند.

رادیوگرافی چگونه انجام می‌شود؟

برای بیشتر رادیوگرافی‌های ساده استخوان و قفسه سینه، ناشتایی یا آمادگی ویژه لازم نیست. وسایل فلزی، زیورآلات یا لباس‌هایی که روی ناحیه موردنظر قرار می‌گیرند باید خارج شوند؛ زیرا ممکن است بخشی از تصویر را بپوشانند. اگر آزمایش با ماده حاجب انجام می‌شود، مرکز تصویربرداری دستورهای جداگانه‌ای ارائه می‌کند.

کارشناس عضو را در وضعیت مناسب قرار می‌دهد و آشکارساز پشت یا زیر آن گذاشته می‌شود. هنگام ثبت تصویر باید برای مدت کوتاهی بی‌حرکت بمانید. در تصویربرداری قفسه سینه ممکن است لازم باشد نفس خود را برای چند لحظه نگه دارید.

خود اشعه دیده یا احساس نمی‌شود و درد ایجاد نمی‌کند. ناراحتی احتمالی بیشتر از جابه‌جایی یا قراردادن عضو آسیب‌دیده در وضعیت لازم ناشی می‌شود. اگر حرکت‌دادن عضو بسیار دردناک است، پیش از تغییر وضعیت به کارشناس اطلاع دهید.

پس از عکس ساده معمولاً محدودیتی برای غذاخوردن، رانندگی یا فعالیت روزمره وجود ندارد. بررسی‌های دارای ماده حاجب یا آرام‌بخش ممکن است دستور متفاوتی داشته باشند.

MRI چیست و چگونه انجام می‌شود؟

MRI یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی با استفاده از یک میدان مغناطیسی قوی و امواج رادیویی، تصاویر مقطعی و پرجزئیاتی از بدن ایجاد می‌کند. این روش از اشعه ایکس یا پرتو یون‌ساز استفاده نمی‌کند.

در میدان مغناطیسی، رفتار هسته‌های هیدروژن موجود در بافت‌ها تغییر می‌کند. پالس‌های رادیویی به‌طور موقت این وضعیت را تغییر می‌دهند و دستگاه هنگام بازگشت هسته‌ها به حالت قبلی، سیگنال‌های تولیدشده را اندازه می‌گیرد. نوع و شدت سیگنال به ترکیب بافت و تنظیمات تصویربرداری بستگی دارد و رایانه از این اطلاعات تصویر می‌سازد.

این توضیح به معنای آن نیست که MRI فقط «مقدار آب» را نشان می‌دهد. با انتخاب توالی‌های مختلف، رادیولوژیست می‌تواند ویژگی‌های متفاوت بافت، مایع، چربی، التهاب، خونریزی و ساختارهای آناتومیک را برجسته کند.

MRI در ارتوپدی چه کاربردی دارد؟

MRI در بررسی این موارد مفید است:

• رباط‌ها و تاندون‌ها
• مینیسک زانو و لابروم مفصل
• غضروف و بافت‌های اطراف مفصل
• نخاع، ریشه‌های عصبی و بعضی مشکلات دیسک
• عضلات و توده‌های بافت نرم
• کبودی استخوان و بعضی شکستگی‌های پنهان
• التهاب یا عفونت استخوان و بافت نرم
• مغز استخوان و بعضی ضایعات استخوانی

MRI همیشه نخستین بررسی نیست. برای مشاهده راستای استخوان، شکستگی واضح، وضعیت ابزار جراحی یا تغییرات مفصل هنگام تحمل وزن، رادیوگرافی ساده ممکن است سریع‌تر و مناسب‌تر باشد.

داخل دستگاه MRI چه اتفاقی می‌افتد؟

بیمار روی تخت متحرک دراز می‌کشد و وسیله‌ای به نام کویل در اطراف ناحیه موردنظر قرار می‌گیرد. تخت وارد بخش تونلی دستگاه می‌شود. قسمت موردبررسی باید در مرکز میدان تصویربرداری قرار گیرد؛ بنابراین همیشه تمام بدن داخل تونل نیست.

دستگاه هنگام تصویربرداری صداهای ضربه‌ای و کوبشی ایجاد می‌کند. محافظ گوش یا هدفون در اختیار بیمار قرار می‌گیرد. بی‌حرکت‌ماندن برای جلوگیری از تارشدن تصاویر اهمیت دارد و در بعضی بررسی‌ها از بیمار خواسته می‌شود برای لحظاتی نفس خود را نگه دارد.

کارشناس از اتاق کنترل بیمار را می‌بیند و صدای او را می‌شنود. وسیله‌ای برای اعلام ناراحتی یا درخواست توقف نیز در اختیار بیمار قرار می‌گیرد. زمان انجام MRI به ناحیه، تعداد تصاویر، نیاز به ماده حاجب و توانایی بیمار در ثابت‌ماندن بستگی دارد و معمولاً از عکس ساده طولانی‌تر است.

خود میدان مغناطیسی درد ایجاد نمی‌کند، اما درازکشیدن طولانی، وضعیت عضو آسیب‌دیده یا فضای بسته دستگاه ممکن است ناراحت‌کننده باشد. اگر تنگناهراسی، اضطراب یا درد شدید دارید، پیش از روز تصویربرداری با پزشک و مرکز MRI مطرح کنید. گاهی دستگاه بازتر یا داروی آرام‌بخش تجویزشده می‌تواند کمک‌کننده باشد. پس از مصرف آرام‌بخش نباید شخصاً رانندگی کنید.

چه اطلاعاتی را باید پیش از MRI اعلام کنیم؟

میدان مغناطیسی قوی می‌تواند اشیای فلزی را حرکت دهد، باعث گرم‌شدن بعضی اجسام شود یا عملکرد وسایل الکترونیکی کاشتنی را مختل کند. ورود اشیای فلزی آزاد مانند تلفن همراه، کلید، سکه، ساعت، کارت بانکی و بعضی ابزارها به اتاق MRI ممنوع است.

پیش از تصویربرداری وجود این موارد را اعلام کنید:

• ضربان‌ساز یا دفیبریلاتور قلبی
• کاشت حلزون گوش
• پمپ دارویی یا محرک عصبی
• گیره آنوریسم یا وسایل داخل عروق
• ترکش، گلوله یا احتمال وجود ذرات فلزی، به‌ویژه در چشم
• پلاک، پیچ، میله، پروتز مفصل یا فیکساتور
• جراحی قبلی که نوع وسیله استفاده‌شده در آن مشخص نیست
• بارداری یا احتمال آن
• بیماری کلیوی
• واکنش قبلی به ماده حاجب MRI
• تنگناهراسی یا ناتوانی در بی‌حرکت‌ماندن

وجود فلز در بدن به‌تنهایی به معنی ممنوع‌بودن MRI نیست. بسیاری از وسایل ارتوپدی امکان تصویربرداری دارند، اما نوع دقیق، سازنده، مدل و شرایط ایمن دستگاه باید مشخص شود. وسایل فلزی ممکن است بدون ایجاد خطر، کیفیت تصویر ناحیه اطراف خود را کاهش دهند.

«وجود پلاک، پیچ یا میله ارتوپدی به‌تنهایی به معنی ممنوع‌بودن MRI نیست. پیش از تصویربرداری باید نوع دقیق وسیله، زمان جراحی و شرایط سازگاری آن با دستگاه MRI مشخص شود.»

اگر کارت یا برگه مشخصات ایمپلنت دارید، هنگام تعیین وقت و روز تصویربرداری همراه ببرید. درباره سازگاری وسیله براساس ظاهر آن یا گفته غیررسمی تصمیم نگیرید.

آیا MRI با ماده حاجب انجام می‌شود؟

برخی بررسی‌های MRI بدون ماده حاجب اطلاعات کافی می‌دهند. در موارد دیگر، ماده حاجب حاوی گادولینیوم برای بهتر دیده‌شدن عروق، التهاب، توده‌ها یا بعضی ضایعات استفاده می‌شود.

گادولینیوم با ماده حاجب یددار مورد استفاده در بسیاری از CTها یکسان نیست. بااین‌حال، واکنش حساسیتی امکان‌پذیر است و سابقه واکنش قبلی باید اعلام شود. در بیماری کلیوی شدید، انتخاب نوع ماده حاجب و ضرورت تزریق به ارزیابی دقیق‌تری نیاز دارد.

ماده حاجب گادولینیوم در بارداری معمولاً استفاده نمی‌شود، مگر اینکه اطلاعات حاصل برای تصمیم پزشکی ضروری باشد و منفعت آن از خطر احتمالی بیشتر ارزیابی شود. MRI بدون حاجب نیز باید براساس ضرورت پزشکی درخواست شود.

تفاوت رادیوگرافی با MRI، CT و سونوگرافی

روش	فناوری	کاربردهای شاخص	اشعه یون‌ساز
رادیوگرافی ساده	اشعه ایکس	شکستگی، راستای استخوان، قفسه سینه و دندان	دارد
CT	اشعه ایکس و پردازش رایانه‌ای	شکستگی پیچیده، ساختارهای مقطعی، قفسه سینه و اندام‌های داخلی	دارد
MRI	میدان مغناطیسی و امواج رادیویی	رباط، مینیسک، غضروف، نخاع، اعصاب و بافت نرم	ندارد
سونوگرافی	امواج صوتی	تاندون و عضله سطحی، مایع، عروق و بعضی اندام‌ها	ندارد
DXA یا DEXA	اشعه ایکس با انرژی‌های متفاوت	اندازه‌گیری تراکم استخوان	دارد

هیچ‌یک از این روش‌ها برای تمام مشکلات بهترین نیست. CT جزئیات بیشتری از شکستگی‌های پیچیده و ساختارهای مقطعی فراهم می‌کند، اما معمولاً پرتو بیشتری از عکس ساده دارد. MRI بافت نرم را بهتر نشان می‌دهد، ولی زمان بیشتری می‌برد و محدودیت‌های ایمنی مغناطیسی دارد. سونوگرافی برای مشاهده لحظه‌ای ساختارهای سطحی مفید است، اما کیفیت آن به ناحیه و مهارت انجام‌دهنده وابسته است.

آیا اشعه رادیوگرافی خطرناک است؟

رادیوگرافی از پرتو یون‌ساز استفاده می‌کند و نمی‌توان خطر آن را کاملاً صفر دانست. در عکس ساده، میزان پرتو معمولاً پایین است و فایده یک بررسی پزشکی ضروری اغلب از خطر احتمالی آن بیشتر است.

اصل ایمنی این است که تصویر فقط برای پاسخ به یک سؤال پزشکی گرفته شود، میدان تابش به ناحیه لازم محدود بماند و کمترین مقدار پرتویی استفاده شود که تصویر قابل‌تفسیر ایجاد می‌کند. تصویربرداری یا تکرار عکس بدون ضرورت پزشکی منطقی نیست، اما خودداری از یک بررسی ضروری نیز می‌تواند تشخیص و درمان را به تأخیر بیندازد.

آیا اشعه در بدن باقی می‌ماند؟

پس از پایان رادیوگرافی، اشعه‌ای در بدن باقی نمی‌ماند و بیمار رادیواکتیو نمی‌شود. این موضوع با برخی بررسی‌های پزشکی هسته‌ای که در آنها ماده رادیواکتیو وارد بدن می‌شود تفاوت دارد.

چند بار عکس‌برداری در سال مجاز است؟

عدد ثابتی برای همه افراد، اعضای بدن و انواع تصویربرداری وجود ندارد. ضرورت هر تصویر، ناحیه موردبررسی، سن بیمار، نوع دستگاه و مجموع بررسی‌های قبلی در تصمیم اهمیت دارند. تصاویر و گزارش‌های قبلی را همراه ببرید تا مقایسه انجام شود و از تکرار غیرضروری جلوگیری گردد.

چرا همیشه از روپوش سربی استفاده نمی‌شود؟

استفاده روتین از محافظ جنسی یا جنینی در تمام رادیوگرافی‌ها دیگر یک قاعده جهانی نیست. قرارگرفتن محافظ روی ناحیه موردنیاز ممکن است بخشی از تصویر را بپوشاند، با تنظیم خودکار دستگاه تداخل کند یا باعث تکرار عکس شود.

تصمیم براساس نوع تصویر و پروتکل مرکز گرفته می‌شود. محدودکردن میدان تابش و انتخاب تنظیمات صحیح، بخش اصلی حفاظت بیمار است. حفاظت کارکنان یا همراهی که در اتاق باقی می‌ماند موضوع جداگانه‌ای است.

رادیوگرافی در بارداری و کودکان

اگر باردار هستید یا احتمال آن وجود دارد، پیش از تصویربرداری اطلاع دهید. بارداری به معنی ممنوع‌بودن تمام رادیوگرافی‌ها نیست. ضرورت پزشکی، ناحیه تصویربرداری و امکان استفاده از روش جایگزین بررسی می‌شوند.

در تصاویر دست، پا، دندان یا سر، شکم و لگن مستقیماً در میدان تابش قرار ندارند. اگر تصویربرداری برای تشخیص یک مشکل مهم ضروری باشد، آن را بدون مشورت پزشک لغو نکنید. اگر پیش از اطلاع از بارداری عکس گرفته‌اید، نوع و محل بررسی را به پزشک و مرکز رادیولوژی اعلام کنید؛ صرف انجام یک عکس به معنی آسیب‌دیدن جنین نیست.

کودکان نسبت به آثار بلندمدت پرتو حساس‌ترند. دستگاه باید متناسب با اندازه بدن کودک تنظیم شود و تعداد نماها به مقدار لازم محدود بماند. استفاده از MRI یا سونوگرافی نیز فقط زمانی منطقی است که بتواند به همان سؤال پزشکی پاسخ دهد.

گزارش رادیولوژی چگونه تفسیر می‌شود؟

کارشناس رادیولوژی تصویر را ثبت می‌کند و گزارش رسمی معمولاً توسط پزشک رادیولوژیست نوشته می‌شود. پزشک درخواست‌کننده نتیجه را همراه با علائم، معاینه، آزمایش‌ها و تصاویر قبلی بررسی می‌کند.

گزارش معمولاً شامل نوع بررسی، علت درخواست، روش انجام، تصاویر مقایسه‌ای، یافته‌ها و بخش «نتیجه» یا Impression است. بخش نتیجه مهم‌ترین جمع‌بندی رادیولوژیست را ارائه می‌کند، اما به‌تنهایی جای ارزیابی پزشک معالج را نمی‌گیرد.

عبارت گزارش	معنی ساده
شکستگی حاد مشاهده نشد	شکستگی تازه واضحی در این تصاویر دیده نشده است
Alignment is maintained	راستای استخوان یا مفصل حفظ شده است
Joint space narrowing	فاصله قابل‌مشاهده میان استخوان‌های مفصل کاهش یافته است
Callus formation	بافت استخوانی ترمیمی در حال شکل‌گیری است
Hardware is intact	شکستگی یا خرابی واضحی در وسیله تثبیت دیده نشده است
Clinical correlation advised	نتیجه باید با علائم و معاینه تطبیق داده شود
Further imaging recommended	برای پاسخ دقیق‌تر، بررسی تکمیلی پیشنهاد شده است

عبارت «شکستگی واضح دیده نشد» با «هیچ آسیبی وجود ندارد» یکسان نیست. شکستگی پنهان، آسیب رباط یا مشکل دیگری ممکن است هنوز مطرح باشد.

چه زمانی عکس طبیعی کافی نیست؟

ادامه بررسی در این شرایط ممکن است لازم باشد:

• درد موضعی یا شدید با وجود عکس طبیعی
• ناتوانی در تحمل وزن یا استفاده از اندام
• تورم و حساسیت استخوانی مداوم
• قفل‌شدن یا خالی‌کردن مفصل
• احتمال پارگی رباط یا مینیسک
• شک به شکستگی استرسی یا پنهان
• بی‌حسی، ضعف یا سایر علائم عصبی
• احتمال عفونت زودرس
• اختلاف واضح میان نتیجه عکس و معاینه

وقتی رادیوگرافی اولیه شکستگی واضحی نشان نمی‌دهد اما درد موضعی، حساسیت استخوانی یا ناتوانی در تحمل وزن ادامه دارد، انتخاب بررسی بعدی به محل آسیب و یافته‌های معاینه بستگی دارد. CT بیشتر برای نمایش جزئیات ساختاری شکستگی و MRI برای شکستگی پنهان، مغز استخوان و بافت نرم به کار می‌رود.

نوع بررسی بعدی به سؤال بالینی بستگی دارد. CT برای بعضی شکستگی‌های پیچیده یا پنهان و MRI برای بافت نرم، مغز استخوان و برخی شکستگی‌های ظریف مناسب‌تر است. تکرار رادیوگرافی نیز در شرایط مشخص می‌تواند تغییرات تازه‌ای نشان دهد.

پس از ضربه شدید، وجود تغییر شکل واضح، زخم باز روی محل شکستگی، سردی یا رنگ‌پریدگی اندام، نبود نبض یا بی‌حسی و ضعف تازه نیازمند مراجعه فوری است؛ تعیین وقت معمول تصویربرداری نباید ارزیابی اورژانسی را به تأخیر بیندازد.

نقش رادیوگرافی در ارتوپدی و جراحی افزایش طول اندام

رادیوگرافی ایستاده اطلاعاتی را نشان می‌دهد که ممکن است در حالت خوابیده مشخص نباشد. قرارگرفتن وزن بدن روی اندام برای ارزیابی فاصله مفصلی، محور مکانیکی، زانوی پرانتزی یا ضربدری و تعادل اندام اهمیت دارد.

در عکس ایستاده تمام‌قد، تصویر از لگن تا مچ ثبت می‌شود. پزشک می‌تواند طول استخوان ران و ساق، اختلاف طول دو پا، محور مکانیکی و محل اصلی انحراف را اندازه‌گیری کند. این اطلاعات در ارزیابی اختلاف طول پا، زانوی پرانتزی و زانوی ضربدری کاربرد دارند.

رادیوگرافی دست و مچ نیز برای تخمین سن استخوانی استفاده می‌شود. بااین‌حال، نتیجه آن باید در کنار روند رشد، وضعیت بلوغ و بررسی صفحات رشد تفسیر شود.

در جراحی افزایش قد، رادیوگرافی بخشی از برنامه‌ریزی و پایش درمان است. تصاویر پیش از عمل برای بررسی طول، محور، صفحات رشد، وضعیت مفاصل و تغییر شکل احتمالی استفاده می‌شوند. پس از استئوتومی، محل برش و وسیله تثبیت بررسی می‌شود.

در مرحله طول‌دهی، پزشک در مجموعه تصاویر دوره‌ای به تشکیل استخوان جدید، تراکم آن، حفظ محور، میزان فاصله ایجادشده و وضعیت میله، پیچ یا فیکساتور توجه می‌کند. تصمیم درباره ادامه یا تغییر برنامه طول‌دهی تنها با مشاهده یک عکس توسط بیمار انجام نمی‌شود و به مقایسه تصاویر، معاینه و مرحله درمان وابسته است.

در دوره افزایش طول اندام، یک تصویر منفرد برای تصمیم‌گیری درباره سرعت طول‌دهی یا میزان وزن‌گذاری کافی نیست. تراکم و شکل استخوان تازه، حفظ محور، وضعیت ابزار و تغییرات نسبت به تصاویر قبلی باید همراه با معاینه بیمار بررسی شوند.

پس از پایان طول‌دهی، رادیوگرافی برای ارزیابی بلوغ استخوان و تصمیم درباره وزن‌گذاری، کنارگذاشتن وسایل کمکی یا خارج‌کردن ابزار به کار می‌رود. کم‌شدن درد به‌تنهایی نشانه کامل‌شدن جوش‌خوردن نیست؛ جزئیات بیشتر در مقاله نشانه‌های جوش‌خوردن استخوان توضیح داده شده است.

MRI معمولاً روش اصلی برای اندازه‌گیری طول یا محور و پایش روتین استخوان تازه نیست، اما اگر سؤال مشخصی درباره بافت نرم، عصب، نخاع، مفصل، عفونت یا آسیب پنهان وجود داشته باشد، ممکن است در کنار سایر بررسی‌ها درخواست شود.

اگر نسخه تصویربرداری گرفته‌اید، پیش از انجام آن سه موضوع را روشن کنید: این بررسی قرار است به چه سؤال پزشکی پاسخ دهد، چه آمادگی یا محدودیت ایمنی دارد و آیا تصاویر قبلی برای مقایسه لازم‌اند. انتخاب روش و تفسیر نتیجه باید براساس شرایط همان بیمار انجام شود، نه مقایسه تصویر با نمونه‌های اینترنتی.

منابع

• Bone X-ray — RadiologyInfo، وابسته به ACR و RSNA
• Medical X-ray Imaging — FDA
• Magnetic Resonance Imaging of the Body — RadiologyInfo
• How to Prepare for Your MRI Exam — RadiologyInfo
• MRI Safety — RadiologyInfo
• MR Safety Resources and Manual — American College of Radiology
• ACR Manual on Contrast Media
• Medical Imaging During Pregnancy — RadiologyInfo
• AAPM Position Statement on Patient Gonadal and Fetal Shielding
• All About Your Radiology Report — RadiologyInfo