شاخص توده بدنی یا BMI عددی است که وزن را نسبت به قد میسنجد. برای محاسبه آن، وزن بر حسب کیلوگرم را بر مجذور قد بر حسب متر تقسیم کنید. نتیجه میتواند برای غربالگری کمبود وزن، اضافهوزن یا چاقی در بزرگسالان استفاده شود؛ اما درصد چربی بدن، سلامت عمومی یا علت تغییر وزن را مشخص نمیکند.
فرمول BMI:
BMI = وزن بر حسب کیلوگرم ÷ مجذور قد بر حسب متر
برای مثال، اگر وزن فردی ۷۲ کیلوگرم و قد او ۱٫۸۰ متر باشد:
۷۲ ÷ (۱٫۸۰ × ۱٫۸۰) = ۲۲٫۲
این عدد در محدوده استاندارد وزن سالم بزرگسالان قرار میگیرد.
بازبین پزشکی: دکتر نادر مطلبیزاده، جراح استخوان و مفاصل

محدوده BMI بزرگسالان چگونه تفسیر میشود؟
جدول زیر برای بزرگسالان غیرباردار کاربرد دارد:
| BMI | طبقهبندی غربالگری |
|---|---|
| کمتر از ۱۸٫۵ | کمبود وزن |
| ۱۸٫۵ تا کمتر از ۲۵ | محدوده وزن سالم |
| ۲۵ تا کمتر از ۳۰ | اضافهوزن |
| ۳۰ و بیشتر | چاقی |
این دستهبندی با معیارهای سازمان جهانی بهداشت و مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا همخوانی دارد.
قرارگرفتن در محدوده وزن سالم به معنای سالمبودن قطعی فرد نیست. شخصی با BMI طبیعی ممکن است چربی شکمی، فشارخون بالا، قند خون غیرطبیعی یا توده عضلانی کمی داشته باشد. از سوی دیگر، ورزشکاری با عضلات حجیم ممکن است در محدوده اضافهوزن قرار بگیرد، بدون آنکه چربی بدنش بالا باشد.
چگونه قد و وزن را دقیق اندازه بگیریم؟
خطای کوچک در اندازهگیری قد، بهدلیل توان دوم در فرمول، میتواند نتیجه را تغییر دهد. وزن را با لباس سبک، بدون کفش و روی ترازویی قرارگرفته بر سطح صاف اندازه بگیرید. برای سنجش قد نیز بدون کفش، صاف بایستید و پشت سر، شانهها و پاشنهها را تا حد امکان در وضعیت طبیعی نگه دارید.
قدی که در کارت شناسایی یا حافظه ثبت شده همیشه دقیق نیست. اگر قرار است BMI برای ارزیابی پزشکی یا جراحی استفاده شود، قد و وزن فعلی باید دوباره اندازهگیری شوند.
BMI چه اطلاعاتی به ما نمیدهد؟
BMI میان چربی، عضله و استخوان تفاوتی قائل نمیشود. دو فرد با قد، وزن و BMI یکسان میتوانند ترکیب بدنی متفاوتی داشته باشند. این شاخص همچنین نشان نمیدهد چربی بیشتر در شکم تجمع یافته یا در قسمتهای دیگر بدن قرار دارد.
به همین دلیل، CDC توصیه میکند BMI در کنار سابقه پزشکی، معاینه، فشارخون، توده عضلانی و در صورت نیاز نتایج آزمایشهایی مانند قند و چربی خون تفسیر شود.
ورزشکاران و افراد عضلانی
عضله نسبت به چربی متراکمتر است. بدنسازان، ورزشکاران قدرتی و بعضی افرادی که فعالیت بدنی سنگین دارند ممکن است BMI بالایی داشته باشند، درحالیکه چربی اضافه قابلتوجهی ندارند. دور کمر، معاینه و روشهای سنجش ترکیب بدن در این گروه اطلاعات دقیقتری ارائه میکنند.
برعکس، BMI طبیعی همیشه نشاندهنده ترکیب بدنی مطلوب نیست. کاهش عضله در سالمندی یا کمتحرکی میتواند با افزایش نسبت چربی همراه باشد، بدون آنکه وزن یا BMI بهوضوح بالا برود.
آیا اندازهگیری دور کمر لازم است؟
محل تجمع چربی در ارزیابی خطر متابولیک اهمیت دارد. چربی شکمی با خطر بالاتر دیابت نوع دوم و بیماریهای قلبیعروقی ارتباط دارد؛ درحالیکه BMI محل چربی را نشان نمیدهد.
یک روش ساده، مقایسه دور کمر با قد است. بر اساس راهنمای NICE درباره ارزیابی اضافهوزن و چاقی، بهتر است دور کمر کمتر از نصف قد باشد. برای مثال، فردی با قد ۱۷۰ سانتیمتر بهتر است دور کمری کمتر از ۸۵ سانتیمتر داشته باشد.
این نسبت نیز ابزار غربالگری است. بیماری، خطر قلبی یا نیاز به درمان را نمیتوان تنها با مترکردن دور کمر تشخیص داد.
BMI کودکان و نوجوانان چگونه محاسبه میشود؟
فرمول ریاضی BMI در کودکان همان فرمول بزرگسالان است، اما عدد حاصل با جدول بزرگسالان تفسیر نمیشود. چون مقدار چربی بدن در طول رشد تغییر میکند، نتیجه باید با سن و جنس کودک روی نمودار رشد مقایسه شود.
درصدک BMI نشان میدهد عدد کودک نسبت به کودکان همسن و همجنس در چه موقعیتی قرار دارد. مشاهده یک عدد بهتنهایی برای تشخیص کمبود وزن یا چاقی کافی نیست؛ روند رشد در چند نوبت، سابقه خانوادگی، تغذیه، بلوغ و معاینه نیز اهمیت دارند. ابزار BMI کودکان و نوجوانان CDC نیز نتیجه را بر اساس سن و جنس تفسیر میکند.
والدین نباید با استفاده از جدول بزرگسالان برای کودک رژیم کاهش وزن شروع کنند. محدودکردن غذای کودک بدون ارزیابی تخصصی میتواند رشد و دریافت مواد مغذی را مختل کند.
BMI در دوران بارداری
وزن در دوران بارداری بهطور طبیعی تحت تأثیر رشد جنین، جفت، مایعات بدن و تغییرات بافتی قرار میگیرد. بنابراین BMI محاسبهشده با وزن فعلی بارداری را نباید با جدول معمول بزرگسالان تفسیر کرد.
BMI پیش از بارداری ممکن است برای برنامهریزی مراقبتهای بارداری به کار رود، اما میزان افزایش وزن مناسب باید توسط متخصص زنان یا ماما و با توجه به شرایط مادر و جنین تعیین شود.
چه زمانی نتیجه BMI به ارزیابی پزشکی نیاز دارد؟
عدد پایین یا بالای BMI بهخودیخود وضعیت اورژانسی ایجاد نمیکند؛ اما این شرایط نیاز به بررسی بیشتری دارند:
- کاهش یا افزایش وزن ناخواسته و سریع
- ضعف، سرگیجه، بیاشتهایی یا خستگی مداوم همراه با وزن پایین
- فشارخون، دیابت، چربی خون یا کبد چرب
- شک به اختلال خوردن یا ترس شدید از افزایش وزن
- بالا بودن BMI همراه با دور کمر زیاد
- تصمیم برای کاهش وزن پیش از یک جراحی
- اختلاف محسوس میان BMI و ظاهر یا ترکیب بدنی فرد
BMI نباید مبنای شروع خودسرانه دارو، مکمل یا رژیم بسیار محدودکننده باشد. کاهش وزن سریع پیش از جراحی میتواند دریافت پروتئین و ریزمغذیها را مختل کند؛ بنابراین برنامه اصلاح وزن باید با زمان جراحی و وضعیت تغذیه فرد هماهنگ شود.
BMI و شرایط پذیرش جراحی افزایش قد
نداشتن اضافهوزن یکی از پیششرطهای مرکز بینالمللی جراحی افزایش قد ایران برای بررسی داوطلبان است. وزن بر میزان فشار واردشده به اندام، امکان حرکت ایمن در دوران درمان و توانایی فرد برای طیکردن فیزیوتراپی اثر میگذارد. بااینحال، BMI تنها معیار پذیرش نیست.
مرکز برای برآورد سریع وزن قابلقبول در غربالگری اولیه از یک قاعده تقریبی استفاده میکند:
حداکثر وزن تقریبی بر حسب کیلوگرم = قد بر حسب سانتیمتر منهای ۹۵
برای غربالگری سریع داوطلبان، وزن تقریبی قابلقبول را با کمکردن عدد ۹۵ از قد بر حسب سانتیمتر برآورد میکنیم. این محاسبه فقط یک فیلتر اولیه است و جای معاینه یا بررسی ترکیب بدن را نمیگیرد.
روش دیگر بیان همین قاعده این است که عدد باقیمانده پس از صد سانتیمتر قد را با پنج جمع کنیم. برای نمونه، در فردی با قد ۱۵۵ سانتیمتر:
۵۵ + ۵ = ۶۰ کیلوگرم
این قاعده، فرمول محاسبه BMI یا تعریف پزشکی وزن سالم نیست. در قدهای بسیار کوتاه یا بلند و افرادی با توده عضلانی بالا، اتکا به این محاسبه ساده میتواند گمراهکننده باشد.
در افراد ورزشکار و عضلانی، عدد وزن و BMI باید همراه با ترکیب بدنی و معاینه تفسیر شود. ادعای ورزشکاربودن نیز بهتنهایی معیار پذیرش نیست و تصمیم نهایی به ارزیابی پزشکی وابسته است.
سلامت عمومی، کیفیت استخوان و مفاصل، بستهبودن صفحات رشد، آمادگی روانی، توانایی شرکت در فیزیوتراپی و امکان رعایت محدودیتهای دوران درمان نیز بررسی میشوند. برای آشنایی با مجموعه معیارها میتوانید صفحه شرایط و مراحل جراحی افزایش قد را مطالعه کنید.
اگر وزن فعلی از برآورد اولیه مرکز بیشتر است، رژیم فشرده و خودسرانه راه مناسبی برای آمادهشدن سریع نیست. ابتدا باید مشخص شود کاهش وزن برای فرد ضروری و ایمن است و چه زمانی میتوان بدون ایجاد کمبود تغذیهای وارد فرایند جراحی شد.

